മായ അന്ധയായി ജനിച്ചു. ലോകത്തിന് രൂപങ്ങളോ നിറങ്ങളോ വെളിച്ചമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല - ശബ്ദങ്ങളോ സുഗന്ധങ്ങളോ ഊഷ്മളതയോ മാത്രം. എന്നാൽ കാഴ്ചയിൽ അവൾക്ക് കുറവുണ്ടായിരുന്നത് അമ്മ കാഴ്ചയിലേക്ക് മാറ്റി. മുൻ കലാകാരിയും ശാസ്ത്ര അധ്യാപികയുമായ അവളുടെ അമ്മ, മായയെ എല്ലാം പഠിപ്പിക്കുക എന്ന ദൗത്യം ഏറ്റെടുത്തു - ഓരോ ഇലയും, എല്ലാ മേഘവും, എല്ലാ ഋതുവും, എല്ലാ നിറവും. "ഇതാണ് ആകാശം," മായ മുഖം മുകളിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ അവൾ മന്ത്രിക്കും. "ഇത് വിശാലമാണ്. തുറന്നിരിക്കുന്നു. അനന്തമായി തോന്നുന്നു. അത് വ്യക്തമാകുമ്പോൾ, അത് ഇളം നീലയാണ്. മഴ അടുക്കുമ്പോൾ, അത് ഇരുണ്ട ചാരനിറമാണ്, മൃദുവായ മുഴക്കത്തോടെ." മഴവെള്ളം, ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ, പൂക്കളുടെ ഇതളുകൾ, പരുക്കൻ മരത്തിന്റെ പുറംതൊലി എന്നിവ തൊടാൻ അവൾ മായയെ അനുവദിച്ചു. ഓരോ വസ്തുവിനും ഒരു കഥ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ നിറത്തിനും ഒരു മാനസികാവസ്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നു. പച്ചയ്ക്ക് പുതുമയും തണുപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു - ചതഞ്ഞ പുതിനയില പോലെ. മഞ്ഞയ്ക്ക് ചൂടുള്ളതായി തോന്നി, അവളുടെ കൈപ്പത്തിയിലെ പ്രഭാത സൂര്യനെപ്പോലെ. ഒരു അരുവിയുടെ ശബ്ദം പോലെ, നീല ശാന്തമായിരുന്നു. ചുവപ്പിന് ഭാരം ഉണ്ടായിരുന്നു...
Comments
Post a Comment